Mijn eerste zuurdesembrood(jes)

Ik wilde het al een tijdje proberen: zuurdesembrood maken. Maar daar heb je geduld voor nodig… En planning!

Het artikel van Edwin Klaasen van Desemenzo, gepubliceerd eerder dit jaar in Foodies magazine en ook online te bekijken (hierzo) maakte me enthousiast. Een week vantevoren begon ik met de zuurdesemstarter en iedere dag voedde ik volgens planning het papje een beetje met meer water en bloem. Vrijdag was het zover, we zouden zaterdag naar een bruiloft gaan en het leek me leuk een zelfgebakken witte-(zuurdesem-)brood voor het bruidspaar mee te nemen.

De noten-vijgenbroodjes rezen mooi, maar het bolletje wittebrood bleef wat plakkerig en klein. Ook in de oven, waar ik (en ja, het werkt echt!) voor een knapperige korst een bakje water had geplaatst, werd het niet beter. Mijn ‘woeste knoest’-bol rees niet! Helaas, ook bij mij in de keuken mislukt er wel eens wat. Maar gelukkig waren daar nog 8 mooie noten-vijgenbroodjes die we konden uitdelen. Het bruidspaar heb ik maar niet verteld van het mislukte wittebrood…