Kaasplankjes, of liever: karretjes!

Lekker hoor, een kaasplankje als nagerecht. Of je het nu op z’n Frans doet (kaas vóór het zoete dessert) of op z’n Engels (kaas na het zoete dessert), kaas zorgt in ieder geval voor een goede verwerking van het hoofdgerecht.

Heerlijk met port wat mij betreft, maar de Lapeyre Gros et Petit Manseng 2010  Jurancon Moelleux die ik gisteravond bij het kaasplankje bij ‘t Soerel in Epe kreeg smaakte ook bijzonder bij de Nederlandse roodbacterie (uit Montfoort) Doruvael, Franse Cantal en Deense Korenbloem. Het was het tweede restaurantkaasplankje dit jaar, toevallig met dezelfde vriend, bij een nieuw restaurant. En ook deze keer was ik niet dol-enthousiast over de keuze van de kazen. Noem het verwend, maar ik hou van bijzondere kaas. En zou er dus het liefst zelf een paar uitkiezen…

De volgende keer wordt het dus een restaurant of een menu waar we de keuze hebben: geen kaasplankje, maar zelf kiezen van een kaaskarretje!

Op de foto het Belgische kaasplankje dat de Lidl afgelopen winter verkocht. De Fleur de Fagne vond ik het meest bijzonder voor een witschimmelkaas. De L’exquis uit Hervé was (net als een Limburger) het meest uitgesproken, de Brugge superzout en de Watou zacht en romig.