Herinnerde smaken

Herken je dat? Dat je iets proeft en dat er dan allerlei herinneringen boven komen?

De laatste keer dat ik dat had was bij deze snoeppaaseitjes, die vorige week bij de kassa van de Lidl lagen. Vroeger, in de tijd dat ik en mijn zus geen chocolade mochten eten vanwege een soort van melkallergie, kregen we deze paaseitjes als vervanging. Prachtige kleurtjes, met van die kleine stipjes erop, alsof het kievitseitjes waren. Het was ook de tijd waarin we heel netjes alle snoepjes tussen Carnaval en Pasen in ons vastentrommeltje deden, dus deze paaseitjes smaken dan ook echt naar Pasen! Ik heb er pas een paar gegeten, de rest bewaar ik netjes tot Pasen voor het ultieme paasgevoel…

Soms drijft er bij mij ook een smaakherinnering voorbij zonder dat ik iets werkelijk proef. Ik ben nog steeds op zoek naar hoe dat ene drankje voor mijn keel van vroeger smaakte. Of de smaak van een bepaald bordje pap, ook al weet ik niet meer precies of het überhaupt wel pap was? Of momenten dat ik ineens zin heb in de smaak van thijmsiroop, die mama mij ‘s nachts gaf als ik weer heel hard lag te hoesten. Ik hoef die siroop dan eigenlijk niet meer te drinken, want ik ‘proef’ het al in mijn gedachten!

Misschien is die herinnering ook wel belangrijker dan het proeven, lees dit artikel er maar eens op na: “Herinnering helpt bij eten proeven”.

En ohja, ik heb dat natuurlijk ook met geuren en met muziek!